Miphydes
Clan
Lovely Luna of Clan Miphydes
Luna
12-04-2006 ~ * 07-12-2018
Liefs Astrid en Marco

Alles waar je veel van houdt zal warmte blijven geven,
ook al is het niet gebleven.
Het blijft altijd een deel van jou, een stukje van je leven.


laatste knuffel van opa en oma

Lieve Luna, ze heeft haar naam eer aan gedaan.
Zo zachtaardig en lief naar mensen en andere dieren.
Als een echte dame kon ze lopen, fier en een soort van dansend.
Haar oortjes danste altijd met haar mee. Zo leek het net of ze altijd een pup bleef.
12-04-2016 werd jij geboren, onder de hoede van "Oma en Opa".

Toen was nog niet bekend wie er bij ons kwam wonen.
Na een aantal weken kregen we te horen dat het Jupiler was geworden.
Een prachtige red merle pup.
We hebben je Luna genoemd, wat een vreugde bracht je met je mee.
Een heerlijke ondeugende pup.

Helaas werd de vreugde langzaam aan vervangen door zorgen toen bleek dat
je epilepsie had.
Flink schrikken de aller eerste keer, maar ook iedere aanval erna bleef natuurlijk
heel naar om mee te maken.
Toen aan de medicijnen, het ging beter met de aanvallen maar je was niet meer
die vrolijke onbezorgde Luna.

Je werd schrikachtig en sneller bang, allemaal bijwerkingen van de medicijnen.
Je genoot nog wel maar anders…
Ondanks dit was je wel super lief en zocht je de veiligheid van ons op.
Wat een lieverd was je toch.
Zo`n enorme knuffelkont, ik zat nog niet op de bank of je lag al op schoot, of ik maar even
wilde kriebelen, het liefst uren lang

Na verloop van jaren ging het zo goed dat je zelfs van de medicijnen af kon.
Dit deed je weer veranderen in een vrolijke actieve Luna.
Zelf zeiden we tegen elkaar dat je nu met je tweede jeugd bezig was!!
Je kon weer genieten en we zagen dat ook in alles.

Voor je het weet waren er weer een aantal jaar voorbij en ging je leeftijd tellen.
Je sliep meer, deed rustiger aan met wandelen.
Maar je was dan ook al ruim 12 jaar.
Ineens was daar ook weer de epilepsie, medicijnen gekregen maar dit moest nog helemaal
ingesteld worden.

Toen die ene nacht in december, je had een hele heftige epileptische aanval gehad.
Gelukkig ben je er niet in gebleven maar ik zag en merkte direct dat je anders was erna.
Ik dacht in de morgen maar gelijk de dierenarts bellen.
Helaas is het daar niet meer van gekomen.
Later die nacht heb je ons verlaten, gelukkig liet je iets van je horen zodat we alle twee
bij je waren toen je je laatste adem uitblies.

Lieve Luna, we missen je nog iedere dag.
Bedankt dat wij onderdeel mochten zijn van jouw bijzondere hondenleven.